Gelezen in januari 2017

Ken je dat gevoel, dat je opeens ongelofelijk veel goesting hebt in iets wat je al weken of maanden niet meer hebt gegeten? Ik heb dat soms met boeken. Een paar weken geleden moest ik ineens denken aan Eat, Pray, Love van Elizabeth Gilbert. Ik las het jaren geleden, maar het boek zit nog steeds in mijn kast. En van de ene dag op de andere kon ik de goesting om het opnieuw vast te pakken niet weerstaan.

Wat ik mij van de eerste keer herinnerde, was dat het ‘Eat’ gedeelte mij het meest aansprak (no surprises there!). Het mediteren in een ashram in India (Pray) en het balanceren tussen ‘aards genot’ en spiritualiteit op Bali (Love) spraken voor mij minder tot de verbeelding. Dat was bij de tweede keer lezen niet anders. Net iets teveel zweverig gedoe voor mij, en dus was het vooral weer het eerste deel van het boek waar ik het meest van heb genoten. Ik herken delen van de vertwijfeling waar Elizabeth mee worstelt in het begin. Op papier heeft ze alles om gelukkig te zijn: de job, het huis, de man. Haar leven zou geweldig moeten zijn, maar zij wordt er doodongelukkig van. En de buitenwereld kan onmogelijk begrijpen waarom.

Elizabeth gaat een jaar reizen: Italië, India en Bali. Om te ontdekken wat het is dat ze echt wil. Voor Elizabeth Gilbert is het – na Italië dan toch – vooral ook een zoektocht naar God en daarin geraakt ze mij zoals gezegd wat kwijt. Maar dat eerste deel in Italië… dàt spreekt bij mij tot de verbeelding. Nog nooit zoveel zin gehad in pizza, gelato en pasta (en een citytrip naar Rome!) als tijdens het lezen van dit boek.

En dan was er Dark Matter van Blake Crouch. Ik kende het boek niet, maar zag het eind vorig jaar in de supermarkt (!) staan en was meteen onder de indruk van de zwarte cover met de glanzende letters. Bovendien sprak de korte inhoud op de achterflap me aan en dus kwam het boek op mijn kerstlijstje. Vier weken lang lag het boek onaangeraakt op de kast, maar vorige week las ik het in één ruk uit. Zo goed!

Veel kan je over Dark Matter niet vertellen zonder spoilers. Het is spannend. Het is science fiction. Het is meeslepend. Het is zelfs een beetje een love story. Het heeft elementen van The Family Man. Het zou zò verfilmd kunnen worden. Het is het schoolvoorbeeld van een page turner. Het is blijkbaar een hype (die weliswaar volledig aan mij voorbij is gegaan), maar het is ook gewoon de moeite. Eén tip: lees het. En als je dit slecht vindt, kunnen wij nooit vrienden zijn.

Advertenties

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s