Hartjes voor deze dingen in 2016

Zij had het van bij haar, die het dan weer had van hier.

Er waren nogal wat dingen waar ik enthousiast over was in 2016, dus ik vond het een leuke om over te nemen. Hartjes voor al het onderstaande. Here goes!

Ed Stafford. Die mens gaat op de meest onwaarschijnlijke plaatsen op survival en maakt daar dan tv programma’s over. Ik heb ze allemaal gezien en ik kijk naar elke herhaling. De beelden van de exotische locaties waar hij zich bevindt zijn fantastisch mooi en zijn levenshouding en avonturiersspirit vind ik echt inspirerend. Bovendien hoor ik hem graag praten, dus als Marooned op de achtergrond speelt, word ik daar op één of andere manier altijd helemaal zen van.

Tea Leoni in Madam Secretary. En overal daarbuiten ook trouwens. Het programma toevallig al zappend ontdekt op één, vervolgens de serie gedownload en me daarna helemaal in het binge watchen gestort. De reeks op zich is zeer amusant en de cast maakt het nog beter. De politieke heldendaden van Elizabeth McCord zijn net iets te makkelijk en glamoureus om altijd geloofwaardig te blijven, maar de humor in de serie is helemaal mijn ding. En Tea Leoni… wauw. Eindelijk een actrice die zich niet heeft laten verleiden door liters botox en chirurgische kunstgrepen en maar goed ook. Ze ziet er fantastisch uit op haar vijftigste (!!!) en ze heeft in Madam Secretary de rol van haar leven te pakken zo lijkt het. Want ondanks haar eerdere vertolkingen in onder andere Jurassic Park, Fun with Dick and Jane, Bad Boys of The Family Man, is ze nooit tot het niveau van de echt ‘groten’ opgeklommen. In Madam Secretary daarentegen spat ze van het scherm en blijf ik denken: Tea, where have you been all this time?! Fingers crossed dat de reeks nog heel veel seizoenen meegaat!

– Met stip op 1 in de lijst van guilty pleasures in 2016: The Great British Bake Off. Mensen die taarten bakken, in een tent op het Engelse platteland. Maar de humor van de presentatrices? Ik lig iedere keer strike. Hartjes voor  Mel Giedroyc and Sue Perkins. Zonder hen zakt het format als een pudding in elkaar. See what I did there? :-)

– Grootste ontdekking qua tv zender? Dat moet Spike zijn. Ik denk niet dat wij tot hun core doelgroep behoren, maar bij het zappen bleven we alsmaar vaker bij Spike hangen en ondertussen hebben we zelfs een aantal series die we blijven volgen. Ink Master, Face Off, Steve Austin’s Broken Skull Challenge en Lip Sync Battle horen bij de favorieten.

– Dit jaar redelijk wat boeken gelezen, maar niet bijgehouden welke precies. En dan begin ik achteraf te denken: was dat dit jaar, of vorig jaar? Ik heb een account bij Goodreads, maar vergeet ook daar mijn lijstjes altijd aan te vullen (zoals dat steevast gaat bij mij en apps). Wat ik wel heb onthouden: de Millennium-trilogie van Stieg Larsson. Deze stonden al héél lang op mijn ‘te lezen’ lijst en ik ben blij dat ik het eindelijk heb gedaan. Spannend, slim geschreven, meeslepend. Alles wat een goed boek moet zijn. Ik was blij dat het drie dikke boeken waren, zodat ik me heerlijk lang in het Zweden van  Mikael Blomkvist en Lisbeth Salander kon onderdompelen. Ik heb sindsdien ook zin in een citytrip naar Stockholm. Even later ook de film gezien, maar dat was echt een teleurstelling. Niet doen zou ik zeggen, lees de boeken!

– De vreemde eend in bijt is ongetwijfeld deze: Ilan Bendelman van Evolving Humans. Normaal gezien vind ik alles wat met alternatieve therapieën te maken heeft al snel veel te zweverig en geloof ik er absoluut niets van. Maar ik zag toevallig een filmpje van deze kerel op Facebook en sindsdien blijf ik hem volgen. Of wat hij doet “echt” is of niet zou ik niet kunnen zeggen, maar de guided meditation die ik van hem heb gedownload werkt voor mij zeker ontspannend. Ik vermoed dat het zijn stemtimbre is dat me zo aanspreekt. Als ik merk dat ik me zit op te jagen onderweg naar het werk, luister ik via bluetooth naar de meditatie oefening van Ilan en ik kom geweldig chill aan op kantoor.

– Redelijk wat films gezien dit jaar, en er zaten echt wel toppers tussen. Helemaal in het begin van het jaar gezien en meteen recht in de roos: The Revenant. Leonardo DiCaprio won er zeer terecht zijn eerste Oscar mee. Ook heel goed en met een schitterende hoofdrol van Eddie Redmayne: The Danish Girl. En dan waren er de twee blockbusters van het najaar: Fantastic Beast and where to find them (ook al met Redmayne) en Star Wars: Rogue One. Beiden losten alle verwachtingen ruimschoots in. Behoorden ook tot mijn favorieten dit jaar: Doctor Strange, Sully en Arrival. En vooral die laatste wil iets zeggen, voor iemand die niks wil zien of horen wat met aliens te maken heeft.

– Af en toe lees ik eens een nieuwe blog, maar er zijn er jaar na jaar slechts twee die ik onafgebroken blijf volgen: Tales from the Crib en Kerygma. Dat was ook in 2016 niet anders, en ik vermoed voor 2017 hetzelfde.

– Dansen! Na meer dan 20 jaar in dezelfde dansgroep begon de laatste tijd de twijfel soms toe te slaan. Stoppen of niet? De drive in de groep is niet meer dezelfde. Maar toen begon ik met nieuwe lessen, in een andere school, en vond ik mijn passie voor dansen weer helemaal terug. Ik was bijna vergeten hoe graag ik het wel deed! Daarom dus, hartjes voor Concourse en danslerares Samira, en voor DDC.

– Ook hartjes voor: all things Harry Potter, het moelleux recept van Jeroen Meus, de scones naar recept van Time Life, Adele die voor mij hét concert van het jaar gaf in Antwerpen, mijn fantastische Adidas sneakers en Londen, de stad die ik elke keer leuker en leuker vind! De volgende trip staat al op de agenda…

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s